Een slachtoffer zijn is een keuze

Je hebt wel eens van die dagen dat het allemaal tegenzit. Ik dus ook enkele weken geleden: vervelende gebeurtenissen, schoolexamens van mijn oudste kind, moeilijke beslissingen nemen omtrent de verhuizing, enzovoorts. Stressvolle tijd dus. Toen de kinderen met hun vader meegingen, overviel mij de stilte en bereikte mijn vermoeidheid zijn climax: ik zag het even niet meer zitten, voelde me boos, onmachtig en heel verdrietig. En het feit dat ik mij zo voelde, maakte me nog bozer en verdrietiger. Zelfs het mooie weer kon mij niet opvrolijken. Ik besefte mij dat ik de slachtofferrol had aangenomen: “Het lukt me ook nooit, ik ben nergens goed voor, ik blijf de rest van mijn leven alleen: wie wil mij nou?” Dat dus.

Lees “Een slachtoffer zijn is een keuze” verder

Het opstellen van een convenant

Ik las deze week in een artikel dat één op de drie huwelijken in Nederland strandt, wat belachelijk veel is en niet hoopvol stemt. Ik las verder dat zelfs de helft (!) van de gescheiden personen ontevreden is of zelfs spijt heeft van de gemaakte afspraken in hun convenant. Daar schrok ik wel even van. Ik heb eerder aandachtspunten in mijn blogs genoemd voor het opstellen van een echtscheidingsconvenant en ouderschapsplan, maar ik wil het graag nog even onder de aandacht brengen.

Lees “Het opstellen van een convenant” verder

Herkennen van talent

Een zanger kan prachtig zingen, een bakker lekker brood bakken, maar wat kan ik? Wat heb ik de wereld te bieden? Het is mijn voortdurende zoektocht naar mijn talent – als ik al van persoonlijke talenten mag spreken… Het woord ‘talent’ heeft een bijna mythische lading, iets bovennatuurlijks. Terwijl ‘talent’ volgens het woordenboek betekent: “een natuurlijk vermogen om iets goed te doen”. Dat is het, meer niet.

Lees “Herkennen van talent” verder

Gedeelde smart

De beslissingen in mijn leven neem ik. De beslissingen, die mijn (minderjarige) kinderen aan gaan, neem ik.  Soms win ik advies in bij vrienden of collega’s of ik zoek naar informatie op bijvoorbeeld internet. Maar de verantwoordelijkheid blijft bij mij. Ik maak de keuze om iets wel of niet te doen, ik stel prioriteiten, ik betaal indien nodig, ik onderneem actie, ik ga om met de gevolgen van deze keuzes – negatief of positief.
Of het nu gaat om wat we ’s avonds gaan eten tot de aanschaf van een nieuwe auto: het hangt van mij af.
Elke keer.

Lees “Gedeelde smart” verder

Het taboe doorbreken

Kan iemand mij uitleggen waarom er nog steeds zo’n taboe op een scheiding of gescheiden persoon rust? Hoe is dat in vredesnaam vandaag de dag nog mogelijk? Volgens het CBS zijn in het jaar 2017 maar liefst 38,8% van de huwelijken gestrand. Ik pas prima in de statistieken: gemiddeld na 15 jaar huwelijk en de vrouw is gemiddeld 44 jaar oud (mannen 47 jaar). Je kunt je afvragen of trouwen überhaupt nog wel van deze tijd is.

Lees “Het taboe doorbreken” verder

Stabiliteit: vloek of zegen?

Tijdens het jaarlijkse evaluatiegesprek op mijn werk, liet mijn manager mij weten zo  s t a b i e l  te zijn geweest tijdens het zo enorm stressvol verlopen jaar van de zaak. Ik nam dat op als compliment, maar achteraf denk ik eigenlijk dat hij dat misschien niet als een positieve eigenschap ziet. Mede daarom ook dat ik er (weer) geen salaris bij kreeg of een interessante bonus in het vooruitzicht heb gekregen.

Lees “Stabiliteit: vloek of zegen?” verder

Kerstgedachten

Zo, het is weer kerst geworden. Het jaar is omgevlogen. Er is ook zo veel gebeurd, goed en slecht. En er staan weer nieuwe leuke vooruitzichten voor het nieuwe jaar klaar: een nieuwe woning, een zelfverzekerder ik, mijn jongste telg die de basisschool gaat verlaten, motivatie gekregen een nieuwe baan te zoeken. Ik heb er zin in. De kerstdagen zelf breng ik door met mijn kinderen, familie en vrienden. Heerlijk. Daarentegen ben ik met Oud en Nieuw alleen, althans de kinderen en familie zijn er niet. Maar de vrienden wel, dus ik kan – als ik daar behoefte aan heb – hun gezelschap opzoeken. Dat is fijn om die optie te hebben.

Lees “Kerstgedachten” verder

De fasen van rouwen

Je staat er alleen voor na je scheiding. Alsof je weer zonder bandjes in het diepe moet. Doodeng, ook al is het de beste keuze voor jezelf en voor je kinderen (als je die hebt). Je moet jezelf weer helemaal opnieuw uitvinden of terugvinden. Je moet prioriteiten stellen: wat moet er gebeuren en wat wil ik dat er gebeurt? Wat helpt mij verder en wat houdt mij tegen? Keuzes maken dus, héél veel keuzes. Voor jezelf en voor je kinderen. Lees “De fasen van rouwen” verder