Een nieuw zelfvertrouwen en nieuwe relaties

Je komt nooit ongeschonden uit de strijd. Niemand. Ook de Ex niet. In het begin dacht ik: het wordt niets meer met mij. Zo waardeloos voelde ik me. Ik verwelk en sterf af als een bloem die geen water heeft gekregen.

Ik denk met weemoed terug aan de tijd dat ik een onbezorgde tiener was en met mijn beste vriendin zwoer nooit elkaar uit het oog te verliezen. En als we oud en grijs waren, we samen als twee oude vrijsters op een bankje in het park zaten, te kletsen en te lachen, net als nu. Zo eenvoudig was het leven toen.

Brute werkelijkheid

Inmiddels heb ik die vriendin al meer dan 13 jaar niet meer gezien. Zij was toen net gescheiden na jarenlange vruchteloze IVF-pogingen en ze probeerde zich staande te houden in de brute werkelijkheid. Ik was toen net getrouwd, bevallen van een prachtig kind en het leven lachte mij toe. Ze trok het niet meer. Terwijl ik zo graag mijn geluk met haar wilde delen. Maar  wilde dat geluk ook voor zichzelf.

Vrienden om je heen

Toen begreep ik het niet, maar nu begrijp ik dat heel goed. Je denkt dat het geluk jou nooit meer zal vinden. Dat je eenzaam wegkwijnt. “Wie wil mij nou?” Als ik zo bleef denken, wist ik, zou het beslist zo blijven. Ik zocht gezelschap, die mij kon steunen als ik verdrietig was of als ik wijze raad nodig had. Ik zocht gezelschap die mij vrolijkheid, ontspanning en afleiding bood. Ik besloot mezelf niet langer te verstoppen of te vluchten voor eventuele confrontaties. Ik ging die confrontatie aan, dan heb ik dat maar gehad. Ze komen het toch te weten dat ik gescheiden ben met alles wat er bij hoort. En dat hoort nu eenmaal bij mij nu. Accepteer het , omarm het. Houd van je zelf met al je gebreken. Niemand is perfect tenslotte. Als je dat weet is er weer hoop en ruimte voor nieuwe vrienden, relaties.

Eigenwaarde

Ik stel vrienden en kennissen nu veel meer op prijs dan voorheen. Niet dat ik ze voorheen voor lief nam, maar ik dacht dat ze met mij omgingen vanwege mijn Ex of omdat ik onze kinderen het zo leuk met elkaar konden vinden of omdat we toe-val-lig buren waren. De Ex deed zich ook veel beter voor dan hij was en ik speelde het spel mee. Ik had geen gevoel van eigenwaarde. En gelukkig weet ik nu beter. Ik stel mij open voor nieuwe kennismakingen en zelfs vriendschappen. Gebaseerd op eerlijkheid, op mijn persoon.

En wie weet, overkomt mij de liefde weer. Doodeng dat wel. Want naast dat verliefdheid een bom van positieve energie is, kan het je ook de zenuwen geven, angst voor teleurstelling of afwijzing. Maar daar moet je doorheen, die ander neemt de zelfde risico’s moet je maar denken. Ik probeer mijn intuïtie te volgen en bewust mijn gevoel van eigenwaarde voorop te stellen.

Een eerste afspraakje

Zo had ik tijdens een avondje uit een ontmoeting met een man waar ik een leuke klik mee had: we hadden de zelfde leeftijd, instelling, interesses èn geen relatie. Hij was heel nieuwsgierig naar mij (meer dan ik, moet ik bekennen). Naderhand vertelde hij mij dat hij die avond niets had meebetaald aan de drankjes (ik was met een aantal mensen op stap). Had hij niet aan gedacht toen vertrok, zei ‘ie.

Hij wilde mij nog beter leren kennen en stelde voor om eens samen af te spreken. Omdat hij aan de andere kant van het land woont, stelde ik hem voor halverwege af te spreken. Ik heb wel kinderen die nog niet alleen kunnen zijn, dus ik moet praktisch blijven. Bovendien dacht ik: als het niets is, zijn we op neutraal terrein en ben ik redelijk snel thuis. Ik ontving daarna een app-bericht van hem: “Kom je gezellig een dag naar mij toe?”. Ik twijfelde en toen had ik zoiets van: “Hij heeft wel heel weinig over voor mij…”.

Volgende keer…

Ik wil gewoon iemand die rekening met mij houdt en wat over heeft voor mij. Zeker in het begin wil je je – als je echt geïnteresseerd bent – een beetje uitsloven, toch? Misschien is het ouderwets, maar hé: een echte man zorgt goed voor een vrouw.  Zo niet, dan heeft het geen kans van slagen wat mij betreft. Ik heb niet met hem afgesproken en daar heb ik vrede mee. Iemand zag me ten minste staan en toonde zijn interesse in mij. De volgende keer heb ik misschien meer geluk. Voorlopig geniet ik van het nieuwe leven dat zich ontvouwt, zowel buiten als in mijzelf…

Eén gedachte over “Een nieuw zelfvertrouwen en nieuwe relaties”

  1. 13 (en een half) jaar geen contact is veel te lang geweest… Maar daar gaan we nu verandering in brengen! En wie weet, zitten we straks toch nog bejaard als twee oude vrijsters op het bankje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.