Recht op alimentatie voor je kind of jezelf?

Alimentatie. Het is volgens de wet een recht op de bijdrage aan onderhoud door de meestverdienende partner aan de minder daadkrachtige partner.
Je hebt kinderalimentatie en partneralimentatie. “Onderhoudsgeld” heet het in België. Iedereen zal het erover eens zijn dat een bijdrage aan het onderhoud van de kinderen een plicht is voor beide ouders. Daarover bestaat geen discussie. Dan heb je nog partneralimentatie. Dat ligt toch een stuk gevoeliger, zeker als het onderling niet soepel loopt.
Er gaat veel onderzoek vooraf aan het vaststellen van de hoogte van beide soorten alimentatie, want naast de emoties speelt ook de uitgebreide berekening een grote rol.  Lees “Recht op alimentatie voor je kind of jezelf?” verder

Alleen op vakantie met de kinderen (1)

De zomervakantie volgde vlak na de scheiding. Na alle (eerste) verdriet en spanningen wilde ik er dolgraag tussenuit. Ik ging op vakantie met de kinderen. Ik. Alleen. Dat werd een week op de camping aan de kust in eigen land. Behalve dat het weer absoluut niet meezat (het stormde verschrikkelijk!), voelde ik me ook doodongelukkig en verloren zonder partner. Of het door de scheiding kwam weet ik niet, maar de kinderen waren ook niet op hun best. Ze luisterden slecht en maakten veel ruzie onderling, ik was voor mijn gevoel een politie-agent. Bovendien ontmoette ik regelmatig van die sneue blikken van andere campinggasten (of beeldde ik mij dat maar in?). Afijn, het bracht niet de ontspanning waar ik op gehoopt had. Dat gaf me weinig moed voor een vervolg. En toch liet ik het daar niet bij zitten… Lees “Alleen op vakantie met de kinderen (1)” verder

Hoe regel je samen de opvoeding?

Naast een echtscheidingsconvenant moet je ook een ouderschapsplan opstellen (als je kinderen hebt uiteraard). Piece of cookie dacht ik. De Ex en ik waren over weinig zaken eens, maar de zienswijze van opvoeden was gelijk, had ik altijd gedacht. Maar een ouderschapsplan kost tijd en zeker als je een bemiddelaar ertussen hebt zitten, ik in mijn geval een advocaat. Tot die tijd hadden we samen een verdeling gevonden: halverwege de week wisselen en om-en-om een weekend vrij. De Ex woonde in de zelfde woonplaats, onze kinderen konden even langs wippen als ze wat vergeten waren mee te nemen. Regelmatig werd er overlegd tussen de Ex en mij en we stelden ons flexibel op. Dus alles verliep gesmeerd en daarom had ik goede hoop voor de officiële co-ouderschap-regeling, waar de Ex en ik uitgesproken hadden hier voorstander van te zijn. Gelijkwaardig ouderschap dus.

Het verliep anders…

Lees “Hoe regel je samen de opvoeding?” verder

Focus op jezelf

Je kent de serie vast wel op tv: Soof: Een Nieuw Begin. Over die chaotische moeder met een succesvol restaurant aan huis en een ex die nota bene onder hetzelfde dak woont. De eerder verschenen films vond ik ook al hilarisch. Ik herken me (gelukkig) niet in haar leven of in haar persoon. Behalve dat ze het gedrag van anderen toelaat, terwijl het voor haar nadelig is. Dan zit ik wel met kromme tenen hoor. In de tv-serie komt ze wel meer voor haar eigen belang op. Zij het wat traag, maar het is zeker een goed nieuw begin! Lees “Focus op jezelf” verder

De angst van je kind wegnemen

Gelukkig heb ik er als kind geen ervaring mee: scheidende ouders. Maar ik weet nog wel hoe het was toen een oom en tante gingen scheiden. Toen kwam het lang niet zo veel voor als nu en ik weet nog dat ik het niet kon bevatten en heel angstig vond. Dat kàn toch gewoon niet: eens getrouwd altijd getrouwd. Of zo iets. Ondenkbaar in ieder geval in mijn kinderbrein. Kun je nagaan als het jezelf overkomt als kind: je basis valt uiteen, de grond onder je voeten verdwijnt. Je weet niet beter: papa – mama – zus/broer – ik. Gewoon dat. Die wanhoop en angst van mijn kinderen kwam zó hard binnen. Je hart wordt echt verscheurd. Als moeder doe je toch àlles om hen te beschermen? En nu stort je hen zelf die afgrond in met de scheiding! Hoe kun je hen helpen bij het wegnemen van hun angst? Lees “De angst van je kind wegnemen” verder

Zorg goed voor jezelf!

Goed zorgen voor jezelf: het klinkt misschien vanzelfsprekend, maar het doen is héél wat anders. Daar ben ik ook zeker achter gekomen. Toen de Ex uit huis was vertrokken viel ik toch even in een diep gat. Paniek. Wanhoop. Verdriet. En proberen het dagelijks leven te laten doorgaan: werk, huishouden, kinderen, vrienden, sporten enzovoorts. Veel energie had ik niet en zin al helemaal niet. Ik probeerde wel altijd het dagelijks ritme erin te houden. Vond ik heel belangrijk om de grip op de (harde) werkelijkheid niet te verliezen. Daarnaast wilde ik er ook zijn voor de kids, die je steeds met die paniekerige oogjes aankijken. Dat is ook een goede stok achter de deur.  Lees “Zorg goed voor jezelf!” verder

Hoe moet ik mijn geldzaken op orde krijgen?

Bij de scheiding kreeg ik het toch spaansbenauwd: hoe kom ik rond? Ik was niet de kostwinnaar, maar werkte parttime. Handig met de kleine kinderen, had ik me ooit bedacht. Nu meer gaan werken kon ik ècht nog niet opbrengen: ik was nog in shock, diepe rouw, hoe je het ook wilt noemen. En ik wilde al mijn energie gebruiken om mezelf en de kinderen door deze chaos te loodsen. Zo zelfstandig mogelijk zijn, dat wilde ik graag. Ik wil niet (meer) afhankelijk zijn van hem. Lees “Hoe moet ik mijn geldzaken op orde krijgen?” verder

Valentijnsdag. Ook dat nog…

Tja, niet te vermijden: de dag om elkander de liefde te verklaren: Valentijnsdag. Niet dat ik zo sentimenteel ben maar je wordt er in de bladen, op tv en door winkeliers fijn aan herinnert. Ik heb geen nieuwe liefde op het oog, dus de liefde is allemaal voor mezelf, mijn kinderen en andere dierbaren. Telt ook, toch?

Een nieuwe vriend. Wil ik dat al? Sta ik er al voor open? Lees “Valentijnsdag. Ook dat nog…” verder

We gaan scheiden. En wat nu?

Hij wil scheiden, zegt ‘ie. Je ziet aan hem dat hij de woorden stuk voor stuk meent. En dat hij er al heel lang over heeft nagedacht. Je schrikt en je denkt nog: “Kunnen we niet proberen om…”. Maar nee, je zegt: “Okee”. Al zo lang heb je onvrede gevoeld, ook bij jezelf. Je bent op, je hebt alles gegeven, de ander is onbereikbaar. Het is voorbij: je huwelijk, je gezin, je huis, je leven waar je zo hard voor hebt gewerkt en waarvoor je zoveel hebt opgegeven. Alles. Zo voelt het echt.  Maar toch weet je ergens dat dit het eind niet is, Lees “We gaan scheiden. En wat nu?” verder